Τσίχλες ταξιδίου

Κριτικές

«Αυτό που διακρίνει τη γραφή του συγγραφέα, είναι η συνειδητή λιτότητα. Η αφήγηση αποφεύγει τις εκφραστικές υπερβολές και τις εμφανείς τεχνικές εντυπωσιασμού, επιλέγοντας έναν καθαρό, άμεσο λόγο. Ωστόσο, αυτή η φαινομενική απλότητα λειτουργεί παραπλανητικά. Πίσω από την οικονομία της γλώσσας κρύβεται μια προσεκτική ισορροπία: κάθε λέξη φαίνεται να έχει επιλεγεί με ακρίβεια, κάθε σκηνή να υπηρετεί έναν ευρύτερο συναισθηματικό στόχο».
storywits.com, 04/04/26 

«…ο συγγραφές χρησιμοποιεί τη σάτιρα και το χιούμορ, που σχεδόν απουσιάζουν από τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία … Οι ιστορίες πιάνουν όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας που έχει και το γέλιο και το δάκρυ, και τις ανάλαφρες στιγμές, τις δύσκολες ακόμη και τις τραγικές. Με απλό τρόπο νιώθουμε πως είναι κομμάτια κι από τη δική μας ζωή από έναν συγγραφέα που στέκεται δίπλα μας κι όχι απέναντί μας. Και χρησιμοποιεί το τόσο υποτιμημένο ή κακοποιημένο χιούμορ και τη σάτιρα που είναι διακριτική κι όχι κραυγαλέα όπως δυστυχώς έχουμε συνηθίσει. Ένας διαφορετικός δρόμος. Αξίζει να βρεθούν κι άλλοι συνοδοιπόροι σε αυτόν...»
Κώστας Στοφόρος, εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς, 04/04/26

«Η γραφή του Μάκη Τσίτα στις Τσίχλες ταξιδιού είναι ανθρωποκεντρική, αιχμηρή και βαθιά συγκινητική. Κατορθώνει κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να μετουσιώσει το στενά προσωπικό σε συλλογικό, προσφέροντας ένα έργο που διαβάζεται ως στοχασμός πάνω στην ίδια την ανθρώπινη κατάσταση. Το βιβλίο είναι καρπός ενός βλέμματος που έχει εκπαιδευτεί να βλέπει κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων, φωτίζοντας με οξυδέρκεια και ενσυναίσθηση όλα εκείνα που μας κάνουν ανθρώπους: τις αδυναμίες, τα τραύματα και την αέναη προσπάθειά μας να βρούμε νόημα στο απρόβλεπτο. Με δωρική σοφία ο συγγραφέας κατορθώνει να εκφράσει το πανανθρώπινο μέσα από το στιγμιαίο, αφήνοντας στον αναγνώστη την αίσθηση ότι η ζωή, ακόμα και στις πιο άχαρες στιγμές της, παραμένει ένα πεδίο συνεχούς και βαθιάς αποκάλυψης».
Αγάθη Γεωργιάδου, Ο αναγνώστης, 03/04/26

«Οι Τσίχλες ταξιδίου είναι μια συλλογή διηγημάτων που αποδεικνύει πως η μεγάλη λογοτεχνία συχνά γεννιέται από τις πιο μικρές στιγμές της ζωής και ότι ο Μάκης Τσίτας είναι ένας από τους πιο διακριτικούς αλλά ουσιαστικούς αφηγητές της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας, με τη σπάνια ικανότητά του να μετατρέπει την καθημερινότητα σε λογοτεχνία που μένει, εκεί, στις λεπτές ρωγμές της πραγματικότητας, όπου συχνά γεννιούνται οι πιο αληθινές ιστορίες. Ένα βιβλίο-ορόσημο. Ένα βιβλίο-κόσμημα».
Γιούλη Τσακάλου, εφ. Ελεύθερος Τύπος, 03/04/26

«Η πρωτότυπη και εξαιρετική πλοκή όλων αυτών των ιστοριών με το ποικίλο περιεχόμενο, τις πολλές ανατροπές, τις απρόβλεπτες συνέχειες και τις ευχάριστες ή δυσάρεστες εξελίξεις των γεγονότων, που, όμως, ποτέ τελικά δεν οδηγούν σε συγκεκριμένο και οριστικό τέλος, καθιστά το σύνολο του έργου συναρπαστικό και πρωτότυπο που οπωσδήποτε αξίζει να διαβαστεί».
Στέλλας Πετρίδου, texnesonline.gr, 31/03/26

«Ο Τσίτας παρατηρεί τον κόσμο – γοητεύεται, απορεί και φιλοσοφεί πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση η οποία ουσιώνεται σε δεκαεννιά ιστορίες μέσα σε αυτή τη συλλογή. Με τις Τσίχλες tαξιδιού χτίζει παλάτι στα σαράντα τετραγωνικά, δεν πλατειάζει, μόνο ψηλώνει».
Νικηφόρος Σκούμας, rise.gr, 20/03/26

«Ο λόγος του Μάκη Τσίτα… ρέων, κινηματογραφικός, ζωντανός , σπαρταριστός. Ο τόνος της φωνής του γλυκόπικρος, συχνά σκωπτικός, λεπτά ειρωνικός. Τα όσα διαδραματίζονται τα βλέπεις σαν ταινία, αλλά πάντα σε βάζουν σε δεύτερες σκέψεις, γράφουν ποικιλοτρόπως στην ψυχή σου. Από μια φαινομενικά ασήμαντη σκηνή της καθημερινότητας, που ο μέσος άνθρωπος δε θα της έδινε σημασία, χτίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Κι εκεί βέβαια φαίνεται η μαεστρία του λογοτέχνη».
Αγγελική Καραπάνου, Έννεπε Μούσα, 25/03/26

«Ο Μάκης Τσίτας μετατρέπει τις πιο απλές στιγμές της ζωής σε καθρέφτη των πιο βαθιών ανθρώπινων συναισθημάτων. Είναι ένας συγγραφέας κοινωνικά προβληματισμένος, παρατηρητικός και ευαίσθητος που, τεχνηέντως, πετυχαίνει πάντα με συγγραφική επιδεξιότητα, με μεγάλη ευαισθησία και τρυφερότητα να χειριστεί σοβαρά θέματα, όπως είναι οι ηλικιωμένοι, οι ανήμποροι, οι μοναχικοί, οι ευάλωτοι».
Ανθούλα Δανιήλ, Περί Ου, 22/03/26

«Η γραφή του Μάκη Τσίτα, γνώριμη και αναγνωρίσιμη, βραβευμένη και πολυδιαβασμένη άλλωστε. Έχοντας αναδειχθεί ένας από τους σημαντικότερους στο είδος της λογοτεχνικής μονολογικής αφήγησης, εύστοχα παίρνοντας τη θέση αρσενικών ή γυναικείων φωνών, ο Τσίτας ερευνά διαρκώς τα όρια της αφήγησης, την ειδολογική ποικιλία, τις εναλλαγές του ύφους, τις γλωσσικές διακυμάνσεις σε προσαρμογή με τον εκάστοτε ήρωα των ιστοριών του. Στην πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του, επιλέγοντας τη μικρή φόρμα, επιλέγει ταυτόχρονα και την αναμέτρηση με το ευσύνοπτο του λόγου»
Διώνη Δημητριάδου, Fractal, 17/03/26

«… είναι γραμμένες με τόση μαεστρία που κερδίζουν και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη: με την άψογη αισθητική της γραφής και τους πλούσιους ρεαλιστικούς διαλόγους, οι ήρωες απεικονίζονται δίχως να σκιαγραφούνται οι όψεις τους ως βιογραφική αναφορά αλλά γίνονται αναγνωρίσιμοι από τις σκέψεις τους και από τις δράσεις τους, από τις εμπειρίες τους και την ευθραυστότητά τους».
Δημήτρης Βαρβαρήγος, Περί Ου, 14/03/26

«Συνολικά, η συλλογή “Τσίχλες ταξιδίου” αναδεικνύει τη δυναμική της σύντομης αφηγηματικής φόρμας στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Μέσα από την αφηγηματική οικονομία, τη σημασία της λεπτομέρειας και την ανοικτή δομή, τα διηγήματα του Μάκη Τσίτα μετατρέπουν το καθημερινό επεισόδιο σε λογοτεχνικό γεγονός. Η γραφή του συγγραφέα επιβεβαιώνει έτσι ότι η λογοτεχνία δεν χρειάζεται πάντοτε μεγάλες ιστορίες για να αποδώσει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ζωής. Αρκεί συχνά μια μικρή στιγμή, ένα σύντομο επεισόδιο ή μια απλή χειρονομία για να αποκαλυφθεί το βάθος της εμπειρίας».
Τζίνα Καρβουνάκη, Literature.gr, 14/03/26

«Τελικά και παρά την διεθνή επιτυχία που του χάρισε ο πληθωρικός ήρωας του “Μάρτυς μου ο θεός”, ο Μάκης Τσίτας είναι δεξιοτέχνης της μικρής φόρμας και μάλιστα ξέρει άλλοτε να την κατευθύνει προς τη δημιουργία σπαρταριστών παιδικών βιβλίων και άλλοτε προς τη σύνθεση καυστικών λογοτεχνικών κειμένων κοινωνικού περιεχομένου. Το πλέον πρόσφατο βιβλίο του, με τον απρόσμενο τίτλο “Τσίχλες ταξιδίου” από τέτοιες μικρές συνθέσεις αποτελείται. Ήρωες κάθε ιστορίας πρόσωπα καθημερινά που κάποια αυτά ο συγγραφέας με τρυφερότητα τα φωτίζει, ενώ πάνω σε κάποια άλλα στηρίζει μια σάτιρα κοινωνικών συμβάσεων».
Μάνος Κοντολέων, Περί Ου, 14/03/26