Τσίχλες ταξιδίου
Διηγήματα | Εκδόσεις Μεταίχμιο | 2026
Άνθρωποι-δεντράκια, που προσπαθούν να κρατηθούν όρθιοι στην ισόβια διάρκεια του κόντρα καιρού.
Άνδρες που έρχονται αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τη ματαίωση και την απώλεια.
Γυναίκες που βιώνουν τη μοναξιά και την απόγνωση κι άλλες που κυνηγούν την ουτοπία.
Μητέρες υπερπροστατευτικές κι άλλες αμήχανες ή κλεισμένες στον εαυτό τους.
Γιαγιάδες τρυφερές και αγαπησιάρηκες κι άλλες κάπως παρεξηγημένες.
Γιοι και κόρες που υφίστανται τις συνέπειες της γονεϊκής συμπεριφοράς ή που προσπαθούν να ξεφύγουν με όχημα την κατανόηση και τη συγχώρεση.
Πρόκειται για δεκαεννιά διηγήματα, που διανύουν τριάντα και κάτι χρόνια, γραμμένα το καθένα με διαφορετική τεχνοτροπία, γλώσσα και δομή. Με το κωμικό ή σουρεαλιστικό στοιχείο να εναλλάσσεται με το δραματικό και κάποιες φορές με τη συγκίνηση.
Κριτικές
«Ο λόγος του Μάκη Τσίτα… ρέων, κινηματογραφικός, ζωντανός , σπαρταριστός. Ο τόνος της φωνής του γλυκόπικρος, συχνά σκωπτικός, λεπτά ειρωνικός. Τα όσα διαδραματίζονται τα βλέπεις σαν ταινία, αλλά πάντα σε βάζουν σε δεύτερες σκέψεις, γράφουν ποικιλοτρόπως στην ψυχή σου. Από μια φαινομενικά ασήμαντη σκηνή της καθημερινότητας, που ο μέσος άνθρωπος δε θα της έδινε σημασία, χτίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Κι εκεί βέβαια φαίνεται η μαεστρία του λογοτέχνη».
Αγγελική Καραπάνου, Έννεπε Μούσα, 25/03/26
«Ο Μάκης Τσίτας μετατρέπει τις πιο απλές στιγμές της ζωής σε καθρέφτη των πιο βαθιών ανθρώπινων συναισθημάτων. Είναι ένας συγγραφέας κοινωνικά προβληματισμένος, παρατηρητικός και ευαίσθητος που, τεχνηέντως, πετυχαίνει πάντα με συγγραφική επιδεξιότητα, με μεγάλη ευαισθησία και τρυφερότητα να χειριστεί σοβαρά θέματα, όπως είναι οι ηλικιωμένοι, οι ανήμποροι, οι μοναχικοί, οι ευάλωτοι».
Ανθούλα Δανιήλ, Περί Ου, 22/03/26
«Η γραφή του Μάκη Τσίτα, γνώριμη και αναγνωρίσιμη, βραβευμένη και πολυδιαβασμένη άλλωστε. Έχοντας αναδειχθεί ένας από τους σημαντικότερους στο είδος της λογοτεχνικής μονολογικής αφήγησης, εύστοχα παίρνοντας τη θέση αρσενικών ή γυναικείων φωνών, ο Τσίτας ερευνά διαρκώς τα όρια της αφήγησης, την ειδολογική ποικιλία, τις εναλλαγές του ύφους, τις γλωσσικές διακυμάνσεις σε προσαρμογή με τον εκάστοτε ήρωα των ιστοριών του. Στην πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του, επιλέγοντας τη μικρή φόρμα, επιλέγει ταυτόχρονα και την αναμέτρηση με το ευσύνοπτο του λόγου»
Διώνη Δημητριάδου, Fractal, 17/03/26
«… είναι γραμμένες με τόση μαεστρία που κερδίζουν και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη: με την άψογη αισθητική της γραφής και τους πλούσιους ρεαλιστικούς διαλόγους, οι ήρωες απεικονίζονται δίχως να σκιαγραφούνται οι όψεις τους ως βιογραφική αναφορά αλλά γίνονται αναγνωρίσιμοι από τις σκέψεις τους και από τις δράσεις τους, από τις εμπειρίες τους και την ευθραυστότητά τους».
Δημήτρης Βαρβαρήγος, Περί Ου, 14/03/26
«Συνολικά, η συλλογή “Τσίχλες ταξιδίου” αναδεικνύει τη δυναμική της σύντομης αφηγηματικής φόρμας στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Μέσα από την αφηγηματική οικονομία, τη σημασία της λεπτομέρειας και την ανοικτή δομή, τα διηγήματα του Μάκη Τσίτα μετατρέπουν το καθημερινό επεισόδιο σε λογοτεχνικό γεγονός. Η γραφή του συγγραφέα επιβεβαιώνει έτσι ότι η λογοτεχνία δεν χρειάζεται πάντοτε μεγάλες ιστορίες για να αποδώσει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ζωής. Αρκεί συχνά μια μικρή στιγμή, ένα σύντομο επεισόδιο ή μια απλή χειρονομία για να αποκαλυφθεί το βάθος της εμπειρίας».
Τζίνα Καρβουνάκη, Literature.gr, 14/03/26
«Τελικά και παρά την διεθνή επιτυχία που του χάρισε ο πληθωρικός ήρωας του “Μάρτυς μου ο θεός”, ο Μάκης Τσίτας είναι δεξιοτέχνης της μικρής φόρμας και μάλιστα ξέρει άλλοτε να την κατευθύνει προς τη δημιουργία σπαρταριστών παιδικών βιβλίων και άλλοτε προς τη σύνθεση καυστικών λογοτεχνικών κειμένων κοινωνικού περιεχομένου. Το πλέον πρόσφατο βιβλίο του, με τον απρόσμενο τίτλο “Τσίχλες ταξιδίου” από τέτοιες μικρές συνθέσεις αποτελείται. Ήρωες κάθε ιστορίας πρόσωπα καθημερινά που κάποια αυτά ο συγγραφέας με τρυφερότητα τα φωτίζει, ενώ πάνω σε κάποια άλλα στηρίζει μια σάτιρα κοινωνικών συμβάσεων».
Μάνος Κοντολέων, Περί Ου, 14/03/26